زوجهای شاغل، چگونه از بحران ویروس کرونا عبور کنند؟
اوایل تعطیلی چین به دلیل ویروس کرونا، درست زمانی که محدودیتها در حال کاهش بودند، پدیدهای تیتر اخبار شد: افزایش نرخ طلاق در شهر شیان[1]، مرکز استان شانشی[2]. در حالی که اطلاعاتی از کشور ایتالیا در دسترس نبود، اما مردم آنجا هم شوخیهای بسیاری با این موضوع داشتند. یکی از اقوام ایتالیاییام که ساکن فرانسه است، پس از تعطیلی ایتالیا به کنایه میگفت: «از این تعطیلات یا با نوزاد جدید بیرون میآیی یا با طلاق!»
من در حیطه شغلیام به مطالعهی زوجهای شاغل میپردازم و به وضوح میبینم که آنها با وجود نیاز بیشتر به کنار آمدن با یکدیگر، میتوانند هم در شغل و هم در روابطشان، موفق باشند. اکنون، میلیونها زوج شاغل(مانند من و همسرم) در سراسر دنیا، خود را در شرایطی میبینند که یک ماه گذشته برایشان غیرقابل تصور بود! (شرایطی که هر دو نفر مجبورند در خانه به صورت تمام وقت کار کنند). آنها در حال مدیریت این اوضاع بدون نقشه راه هستند. بسیاری از زوجها علاوه بر این، به صورت تمام وقت از فرزندانشان نیز مراقبت میکنند درحالیکه به دلیل محدودیتهای فاصله گذاری اجتماعی، نمیتوانند از کمک دیگران بهرهمند شوند.
در این وضعیت، کار کردن به خودی خود، بسیار استرس زاست، از تبدیل شدن کارهای حضوری به حالت آنلاین گرفته تا تلاش سازمان برای خدمت رسانی به مشتریان و کاهش امنیت شغلیمان. بنابراین، خستگی و اضطراب زیادی را از کار به خانه میآوریم. خانه، برای ما جایی شده که در آن با تمامی این چالشها سروکله میزنیم. در صورت نبودن تقسیم کار واضح بین کارهای خانه و کارهای مربوط به شغل، زوجهای شاغل، میزبان چالشهای جدیدی خواهند بود. همسران چطور میتوانند زیر یک سقف با بهرهوری بالا کار کنند؟ هرکدام چندساعت از اتاق مطالعه به عنوان دفتر کار استفاده کنند؟ چطور از افتادن در دام کار کردن افراطی و بیانگیزه شدن که در دورکاری رایج است، جلوگیری کنیم؟ چطور میتوانیم با خرده عادات آزاردهندهی یکدیگر کنار بیاییم در صورتیکه 24 ساعت در شبانه روز و 7 روز هفته، کنار هم هستیم؟ و به عنوان زوجهای دارای فرزند، چطور بچهها را بدون دوستانشان، مادربزرگ و پدربزرگشان و یا پرستار، سرگرم کنیم و در خانه به آنها آموزش دهیم؟
من در حیطه شغلیام به مطالعهی زوجهای شاغل میپردازم و به وضوح میبینم که آنها با وجود نیاز بیشتر به کنار آمدن با یکدیگر، میتوانند هم در شغل و هم در روابطشان، موفق باشند. اکنون، میلیونها زوج شاغل(مانند من و همسرم) در سراسر دنیا، خود را در شرایطی میبینند که یک ماه گذشته برایشان غیرقابل تصور بود! (شرایطی که هر دو نفر مجبورند در خانه به صورت تمام وقت کار کنند). آنها در حال مدیریت این اوضاع بدون نقشه راه هستند. بسیاری از زوجها علاوه بر این، به صورت تمام وقت از فرزندانشان نیز مراقبت میکنند درحالیکه به دلیل محدودیتهای فاصله گذاری اجتماعی، نمیتوانند از کمک دیگران بهرهمند شوند.
در این وضعیت، کار کردن به خودی خود، بسیار استرس زاست، از تبدیل شدن کارهای حضوری به حالت آنلاین گرفته تا تلاش سازمان برای خدمت رسانی به مشتریان و کاهش امنیت شغلیمان. بنابراین، خستگی و اضطراب زیادی را از کار به خانه میآوریم. خانه، برای ما جایی شده که در آن با تمامی این چالشها سروکله میزنیم. در صورت نبودن تقسیم کار واضح بین کارهای خانه و کارهای مربوط به شغل، زوجهای شاغل، میزبان چالشهای جدیدی خواهند بود. همسران چطور میتوانند زیر یک سقف با بهرهوری بالا کار کنند؟ هرکدام چندساعت از اتاق مطالعه به عنوان دفتر کار استفاده کنند؟ چطور از افتادن در دام کار کردن افراطی و بیانگیزه شدن که در دورکاری رایج است، جلوگیری کنیم؟ چطور میتوانیم با خرده عادات آزاردهندهی یکدیگر کنار بیاییم در صورتیکه 24 ساعت در شبانه روز و 7 روز هفته، کنار هم هستیم؟ و به عنوان زوجهای دارای فرزند، چطور بچهها را بدون دوستانشان، مادربزرگ و پدربزرگشان و یا پرستار، سرگرم کنیم و در خانه به آنها آموزش دهیم؟
نظرات شما