تجربه

نژاد در محیط کار

از سارا کلیف در مجله مارس-آوریل 2019

banner



تا زمانی که موانع تغییر را شناسایی نکنیم، خبری از پیشرفت واقعی نخواهد بود





بیش از دو دهه پیش، اچ‌بی‌‌آر ده مدیر رنگین‌پوست را به یک میزگرد با موضوع «نژاد در محیط کار» دعوت کرد و یک نسخه‌‌ی ویرایش‌شده از مکالماتشان را منتشر کرد. اخیراً دوباره سراغ آن مقاله رفتم تا ببینم که از 1997 به این‌سو، چه تغییراتی در دورنمای این حوزه به وجود آمده است.





اما وقتی آن را مطالعه کردم، مات و مبهوت ماندم. انگار چنین مباحثه‌ای همین الان انجام گرفته و اصلاً کهنه نشده بود. موضوعاتی که مورد بررسی این رهبران قرار گرفتند، از مسائل مهم آن دوران بودند. اما آفریقایی-آمریکایی‌ها کماکان حضور حداقلی را در رده‌های ارشد سازمان‌ها دارند. فرایندهای استخدام و ارتقای رتبه، همچنان به نفع افرادی است که نژاد، جنسیت و پیش‌زمینه‌ی طبقاتی مشابه افراد تصمیم‌گیرنده دارند. افراد رنگین‌پوست، کماکان دسترسی کمتری به شبکه‌های اجتماعی مهم دارند و هنوز هم اگر شایستگی، هوش و سخت‌کوشی خود را نشان دهند، موجب غافلگیری همکاران سفیدپوستشان خواهند شد. آن دسته از سفیدپوست‌هایی که نیت بدی ندارند، معمولاً خودشان را مبرا می‌دانند و گمان نمی‌کنند که مشکل از خودشان باشد. اما تحقیقات انجام گرفته روی گرایش‌های ضمنی افراد، نشان می‌دهند که احتمالاً اشتباه می‌کنند.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *