فرهنگ سازمانی

آنچه درباره‌ی بزهکاری‌های کارمندی آموختم

از مری جو وایت در مجله جولای-آگوست2019

banner



وقتی کار مشاوره‌ی حقوقی را در دهه‌ی 70 میلادی آغاز کردم، سازمان‌های حقوقی خارج از دفتر کار قدیمی‌ام (دفتر دادستانی بخش جنوبی نیویورک)، توجه چندانی به بزهکاری کارمندی نداشتند. دادستان‌ها بیشتر به آدمکشی‌ها، پخش مواد مخدر و اوباش‌گری رسیدگی می‌کردند و اکثرشان توجه یا علاقه‌ی چندانی به بزهکاری‌های مالی نشان نمی‌دادند. اما بنا به دلایل گوناگون، این شرایط تغییر کرده است.





در طول 30 سال گذشته، مجموعه‌ی گسترده‌ای از پیگردهای قانونی روی کارمندان صورت گرفته‌اند و این نمونه‌ها، نشان داده‌اند که بازدارندگی واقعاً موثر خواهد بود. به‌عنوان نمونه، می‌توان به فعالین وال‌استریت اشاره کرد که بررسی دادستان‌ها روی پرونده‌های مبادله‌ی داخلی را جدی می‌گیرند. آن‌ها می‌گویند که «وای خدای من، فلانی هم مثل خودم بود و برای مدتی طولانی به زندان رفت.» حکم حبس را می‌توان بزرگ‌ترین عامل بازدارنده دانست. اکثر کارمندانِ متهم، زندگی خوبی را دارند و برای آزادی خود ارزش قائل می‌شوند. پیگرد قانونی این بزهکاری‌ها و اقدام قضات مبنی بر زندانی کردن کارمندان بزهکار، نقش موثری در تغییر رویه‌ی افراد دارد. به‌عنوان دادستان، بزهکاری‌های کارمندی را در اولویت خود گذاشته‌ام و به افراد کمک می‌کنم تا درک بیشتری نسبت به هزینه‌های عبور از این خطوط قرمز داشته باشند.





همچنین پرونده‌های دفاع زیادی را بر عهده گرفته‌ام که باعث شده‌اند شناخت بهتری از انگیزه‌های کارمندان برای ارتکاب این بزهکاری‌ها داشته باشم. به‌عنوان دادستان، تمایل دارید که فاصله‌ی خود را نسبت به خاطیان حفظ کنید، اما وقتی وظیفه‌ی دفاع از آن‌ها را بر عهده می‌گیرید و به آن‌ها نزدیک می‌شوید، می‌توانید انگیزه‌هایشان را درک کنید.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

مری جو وایت هم‌اکنون عضو ارشد هیئت‌مدیره‌ی شرکت حقوقی دیبی‌ووا اند پلیمپتون است، سابقه‌ی ریاست هیئت‌مدیره‌ی کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا و دادستانی بخش جنوبی نیویورک را دارد.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *