شما در تقابل با ساعت؛ آزمودن آخرین توصیه‌های مدیریت زمان
کتاب‌های مربوط به مدیریت زمان همواره نقل‌قولی از ماری اولیور می‌آورند که آن را یاد گرفته‌ام. اولیور در شعر خود با نام «گاهی اوقات» می‌گوید: «دستورالعمل‌های زندگی: توجه به خرج دهید. متحیر شوید. درباره‌ی آن بگویید.» بخشی از من دوست دارد این مقاله را همین‌جا به پایان برساند، زیرا مدیریت زمان در نهایت به همین آموزه‌ها ختم می‌شود: هوشیاری نسبت به کارهایی که انجام می‌دهید، زمانی که آن را انجام می‌دهید و علت انجام آن. اما واقعیت قضیه این است که این کارها برای بسیاری از ما دشوار است. اما نگران نباشید؛ مجموعه‌ای از توصیه‌های گیج‌کننده وجود دارد که آن‌ها را ساده‌تر می‌کند.
رندی زاکربرگ – کارآفرین، سرمایه‌گذار و خواهر مارک، بنیان‌گذار فیس‌بوک – در کتاب «سه تا را انتخاب کن» می‌گوید:
وقتی شروع به مطالعه‌‌ی این کتاب کردم، گفتم «بله!»، چون خودم هم، چنین اولویت‌های مشابهی را برای زندگی‌ام داشتم. متأسفانه سخنان جالب زاکربرگ با توجه به حجم کتاب خسته‌کننده می‌شوند و برش‌های زیادی از زندگی شبه‌سلبریتی‌ها در کتاب ذکر می‌شود.
اگرچه زاکربرگ نکات مفیدی را بیان می‌کند؛ مثلاً به نتیجه‌گیری یکی از متخصصان اشاره می‌کند که شما هر روز حس تعادل کامل نخواهید داشت. باید حس تعادل بزرگ‌تری در طول هفته یا ماه خود هدف‌گذاری کنید؛ اما این نکات مفید در دل گپ‌های بیهوده‌ای می‌آیند که اذیتتان می‌کنند (او می‌نویسد: «کل این صحبت‌های کاری مرا خسته کرده‌اند. به نظرم این می‌تواند نقطه‌ی شروع ما برای صحبت درباره‌ی خواب باشد!»). همچنین نمی‌توان با این موضوع کنار آمد که زاکربرگ ما را به تمرکز تشویق می‌کند، درحالی‌که کسب‌وکار برادرش روی عدم تمرکز انسان‌ها و حس نشئگی ناشی از مشاهده‌ی نوتیفیکیشن‌های قرمزرنگ بنا شده است. اما من از این‌ها گریز می‌زنم.
می‌توانید همه‌چیز را داشته باشید (اما نه هر روز)»، رندی زاکربرگ، دی استریت بوکس، 2018 (لینک اطلاعات بیشتر)
پادزهر حرف‌های سطحی زاکربرگ می‌تواند نسخه‌ی به‌روزشده‌ی «تکنیک پومودورو» نوشته‌ی فرانچسکو سیریلو باشد که یکی از مشاوران قدیمی صنعت نرم‌افزار بوده و تمرکز آن بر بازدهی و بهره‌وری است. این کتاب که اولین بار در سال 2009 منتشر شد، ما را به ایده‌ی اولیور مبنی بر هماهنگی فراوان با تک‌تک کارهایمان نزدیک‌تر می‌کند.
سیریلو می‌گوید که تمامی وظایف را به بازه‌های 30 دقیقه‌ای و وقفههای بینشان تقسیم کنیم و با زمانسنج این بازه‌ها را اندازه بگیریم (وقتی او در دوران دانشگاه به این ایده رسید، از زمان‌سنجی به شکل گوجه‌فرنگی کوچکی بهره گرفت. نام تکنیکش نیز از همین‌جا آمده است). اگر خواهان قوانین و فرمول‌ها بدون استفاده از زبان‌بازی‌های اضافی و بیهوده هستید، این رویکرد می‌تواند برایتان مناسب باشد. سیریلو دائماً در کتاب تکرار می‌کند که «قانون: پومودورو تقسیم ناپذیر است.» با این اوصاف، نسخه‌ی جدید شامل بخشی است که درباره‌ی اعمال این تکنیک بر گروه‌ها صحبت می‌کند و به نظرم ارزش امتحان کردن را دارد. درهرحال مداخله‌ی ساده می‌تواند کار چندین نفر را به حالت توقف دربیاورد.
سیستم مدیریت زمانی که توانسته نحوه‌ی انجام کارهایمان را متحول کند»، فرانچسکو سیریلو، کارنسی ، 2018 (لینک اطلاعات بیشتر)
برای توصیه‌های معقول‌تر و معمولی‌تر، می‌توانید به دو کتاب جدید دیگر رو بیاورید: «زمان بساز» نوشته‌ی جیک نپ و جان زراتسکی از گوگل ونچرز و «تمرکز مضاعف» نوشته‌ی کریس بیلی که نه‌تنها در مورد بهره‌وری تحقیق می‌کند بلکه آزمایشهایی روی خودش انجام می‌دهد (مثلاً استفاده از گوشی آیفون خود را به روزی 60 دقیقه محدود می‌کند یا 296 سخنرانی تد در یک هفته می‌بیند). همانند سیریلو، این نویسنده‌ها هم توصیه می‌کنند که تمام کارهای انجام شده در طول روز را یادداشت کنید، اما بیانشان آن‌قدر خشک نیست.
رندی زاکربرگ – کارآفرین، سرمایه‌گذار و خواهر مارک، بنیان‌گذار فیس‌بوک – در کتاب «سه تا را انتخاب کن» می‌گوید:
وقتی شروع به مطالعه‌‌ی این کتاب کردم، گفتم «بله!»، چون خودم هم، چنین اولویت‌های مشابهی را برای زندگی‌ام داشتم. متأسفانه سخنان جالب زاکربرگ با توجه به حجم کتاب خسته‌کننده می‌شوند و برش‌های زیادی از زندگی شبه‌سلبریتی‌ها در کتاب ذکر می‌شود.
اگرچه زاکربرگ نکات مفیدی را بیان می‌کند؛ مثلاً به نتیجه‌گیری یکی از متخصصان اشاره می‌کند که شما هر روز حس تعادل کامل نخواهید داشت. باید حس تعادل بزرگ‌تری در طول هفته یا ماه خود هدف‌گذاری کنید؛ اما این نکات مفید در دل گپ‌های بیهوده‌ای می‌آیند که اذیتتان می‌کنند (او می‌نویسد: «کل این صحبت‌های کاری مرا خسته کرده‌اند. به نظرم این می‌تواند نقطه‌ی شروع ما برای صحبت درباره‌ی خواب باشد!»). همچنین نمی‌توان با این موضوع کنار آمد که زاکربرگ ما را به تمرکز تشویق می‌کند، درحالی‌که کسب‌وکار برادرش روی عدم تمرکز انسان‌ها و حس نشئگی ناشی از مشاهده‌ی نوتیفیکیشن‌های قرمزرنگ بنا شده است. اما من از این‌ها گریز می‌زنم.
«سه تا را انتخاب کن؛
می‌توانید همه‌چیز را داشته باشید (اما نه هر روز)»، رندی زاکربرگ، دی استریت بوکس، 2018 (لینک اطلاعات بیشتر)
پادزهر حرف‌های سطحی زاکربرگ می‌تواند نسخه‌ی به‌روزشده‌ی «تکنیک پومودورو» نوشته‌ی فرانچسکو سیریلو باشد که یکی از مشاوران قدیمی صنعت نرم‌افزار بوده و تمرکز آن بر بازدهی و بهره‌وری است. این کتاب که اولین بار در سال 2009 منتشر شد، ما را به ایده‌ی اولیور مبنی بر هماهنگی فراوان با تک‌تک کارهایمان نزدیک‌تر می‌کند.
سیریلو می‌گوید که تمامی وظایف را به بازه‌های 30 دقیقه‌ای و وقفههای بینشان تقسیم کنیم و با زمانسنج این بازه‌ها را اندازه بگیریم (وقتی او در دوران دانشگاه به این ایده رسید، از زمان‌سنجی به شکل گوجه‌فرنگی کوچکی بهره گرفت. نام تکنیکش نیز از همین‌جا آمده است). اگر خواهان قوانین و فرمول‌ها بدون استفاده از زبان‌بازی‌های اضافی و بیهوده هستید، این رویکرد می‌تواند برایتان مناسب باشد. سیریلو دائماً در کتاب تکرار می‌کند که «قانون: پومودورو تقسیم ناپذیر است.» با این اوصاف، نسخه‌ی جدید شامل بخشی است که درباره‌ی اعمال این تکنیک بر گروه‌ها صحبت می‌کند و به نظرم ارزش امتحان کردن را دارد. درهرحال مداخله‌ی ساده می‌تواند کار چندین نفر را به حالت توقف دربیاورد.
«تکنیک پومودورو؛
سیستم مدیریت زمانی که توانسته نحوه‌ی انجام کارهایمان را متحول کند»، فرانچسکو سیریلو، کارنسی ، 2018 (لینک اطلاعات بیشتر)
برای توصیه‌های معقول‌تر و معمولی‌تر، می‌توانید به دو کتاب جدید دیگر رو بیاورید: «زمان بساز» نوشته‌ی جیک نپ و جان زراتسکی از گوگل ونچرز و «تمرکز مضاعف» نوشته‌ی کریس بیلی که نه‌تنها در مورد بهره‌وری تحقیق می‌کند بلکه آزمایشهایی روی خودش انجام می‌دهد (مثلاً استفاده از گوشی آیفون خود را به روزی 60 دقیقه محدود می‌کند یا 296 سخنرانی تد در یک هفته می‌بیند). همانند سیریلو، این نویسنده‌ها هم توصیه می‌کنند که تمام کارهای انجام شده در طول روز را یادداشت کنید، اما بیانشان آن‌قدر خشک نیست.
نویسنده
گرچن گاوت دستیار ارشد ویراستاری مجله‌ی کسب‌وکار هاروارد است.
نظرات شما