پرورش شجاعت روزمره
رویکرد صحیح برای حق‌گویی در برابر قدرتمندان
در بسیاری از داستان‌هایی که درباره شجاعت در محیط کار می شنویم، افرادی که برای ایجاد تغییرات مثبت مبارزه می‌کنند، در نهایت طرد می‌شوند و حتی گاهی اوقات شغلشان را از دست می‌دهند. اگرچه آنچه در مسیر تحقیقاتم با آن مواجه شدم، تفاوت‌های ظریفی را نشان می‌دهد.
عمده‌ی این اقدامات شجاعانه از سوی مخبرها یا ستم‌کشیده‌های سازمان نیست، بلکه افراد محترم حاضر در سطوح مختلف سازمان آن‌ها را انجام می‌دهند – چه برگزاری یک کمپین برای یک حرکت استراتژیک و ریسکی باشد، چه فشار برای تغییر یک سیاست غیرمنصفانه و چه اعتراض علیه رفتار غیراخلاقی – زیرا آن‌ها به درستیِ این اقدام شجاعانه‌ی خود اعتقاد دارند. اعتبار و سوابقشان به آن‌ها اجازه می‌دهد که چند گام جلوتر از افراد حاشیه‌ای درون سازمان یا شخصیت‌های بیرون سازمان باشند و اگر فرآیند بروز این رفتار را به‌خوبی مدیریت کنند، لزومی ندارد که بهای زیادی برای اقداماتشان بپردازند؛ حتی ممکن است با ارتقای جایگاهشان در محل کار مواجه شوند و تغییرات مثبتی را به وجود آورند.
مارتا را در نظر بگیرید که مدیر امور مالی در یک کمپانی کوچک است (نام واقعی‌اش مارتا نیست). او سال‌ها نظرات جسورانه و کنایه‌های جنسیتی مدیر و رئیس کمپانی را تحمل کرده و مقاومت در برابر این رفتارها برایش دشوار است: آیا باید با او درباره‌ی این رفتارش صحبت کند یا اینکه استعفا بدهد؟ چگونه می‌تواند از سایر خانمهای شرکت پشتیبانی کند؟
نویسنده
جیمز دیترت استاد مدیریت کسب‌وکار و دستیار مدیر «طرح‌های مدرک مدیریت» و «طرح‌های رهبری» در دانشکدهی کسب‌وکار داردنِ دانشگاه ویرجینیا است.
نظرات شما