میراث #من_هم
آموزههای حاصل از این جنبش و مطالبات بعدی خانمها
از زمان افشای اتهامات مبنی بر سوءاستفادهی جنسیِ تهیهکنندهی هالیوود هاروی واینستین که نیویورک تایمز و نیویورکر پرده از آن برداشت و جرقهی جنبش بینالمللی افشای آزارهای جنسی در محیط کار را زد، دو سال طولانی گذشته است. در این جریان که به جنبش #من_هم معروف شد… ، میلیونها زن داستانهایشان را به اشتراک گذاشتند، صدها مرد استعفا دادند یا برکنار شدند و چندین ایالت هم قوانین خود برای جلوگیری از سوءرفتار با گروه گستردهتری از کارکنان (ازجمله پیمانکارهای مستقل و کارکنان داخلی) را تصویب کردند. اما مسیر منتهی به پیشرفت، پر از دستانداز است. بهمحض اینکه جنبش #من_هم راه افتاد، دغدغههای مرتبط با زیادهروی آن نیز آغاز شدند. منتقدان نگران اتهامات نادرست، عدم بررسی مناسب، تنبیههای سختگیرانهتر از جرم، باریک شدن مرز میان آیین رفتار حرفهای و شخصی، و گسترش مداوم دایرهی رفتارهای ناشایست بودند. محققان تلاش کردند تا آمارهای کمّی خود دربارهی این واکنشهای منفی ارائه دهند و برخی از دادهها مشکلساز هستند. نظرسنجی سال 2019 توسط دانشگاه هیوستون، حاکی از افزایش تردید مردان برای استخدام متقاضیان زن یا ملاقات رودررو با آنها بود. یکی از نظرسنجیهای دانشگاه کلرادو بولدر نشان داد که علیرغم کاهش آزار جنسی آشکار، سکسیسم افزایش یافته است.
«او گفت»جودی کانتور و مگان توهی، پنگوئین پرس، 2019 (لینک اطلاعات بیشتر)
نویسنده
نظرات شما