رهبران و مدیران

بهای سنگین بهره وری

از راجر مارتین در مجله ژانویه-فوریه 2019

banner


از بین بردن تلفات، نقش جام مقدس را در علم مدیریت ایفا می‌کند – اما تاکید بیش‌ازحد بر روی آن، به مجموعه‌ای از مشکلات ختم می‌شود. کمپانی‌‌ها باید به همین اندازه، به انعطاف‌پذیری هم توجه کنند.





آدام اسمیت در اثر برجسته‌ی خود در سال 1776 تحت عنوان «ثروت ملل»، نشان داد که یک تقسیم کار هوشمندانه می‌تواند بهره‌وری بسیار بیشتری نسبت به مسئولیت‌پذیری تک‌تک کارکنان در قبال ساخت محصول نهایی داشته باشد. چهار دهه بعد، دیوید ریکاردو در کتاب «درباره‌ی اصول اقتصاد سیاسی و وضع مالیات»، تئوری برتری قیاسی را ارائه و این بحث را به شکلی پیشرفته‌تر مطرح کرد. به گفته‌ی او، ازآنجایی‌که کارگران پرتغالی عملکرد بهتری در زمینه‌ی تولید شراب دارند و کارگران انگلیسی هم تولید پارچه را به شکلی بهینه‌تر انجام می‌دهند، بهتر است که هر گروه بر روی نقطه‌ی قوت خود تمرکز کند و کالاهای خود را با یکدیگر مبادله کنند.





چنین بینش‌هایی را می‌توان نشانه‌ای از انقلاب صنعتی و عاملی برای حرکت به سمت آن دانست، انقلابی که از یک سو به نوآوری‌هایی مربوط می‌شد که قرار بود بطالت را کاهش و بهره‌وری را افزایش دهند و از سوی دیگر، به به‌کارگیری فناوری‌های جدید ارتباط داشت. ایده‌هایی که درباره‌ی نحوه‌ی سازمان‌دهی امور داریم، تاثیری فراتر از تلاش‌های تک‌تک افراد دارند و همین نگاه تخصصی، نوعی برتری تجاری خلق می‌کند که از زیربناهای مطالعات مدیریت تا به امروز بوده است. در این راستا، اسمیت و ریکاردو پایه‌های نظریه‌ی فردریک وینسلو تیلور را بنیان گذاشتند که می‌گفت مدیریت را می‌توان همچون یک دانش قلمداد نمود – و جنبشی را آغاز کرد که با ادواردز دمینگ به دوران اوج خود رسید. دمینگ سیستم «مدیریت کیفیت فراگیر» را طراحی کرد که هدف از آن، از بین بردن هرگونه تلفات در فرایند تولید بود.

برای مشاهده ادامه متن مقاله، اشتراک تهیه نمایید.

راجر مارتین علاوه بر مشاوره به مدیرعامل‌ها، یکی از نویسندگان کتاب «رقابت برای برنده شدن: استراتژی چگونه کار می‌کند» (انتشارات مجله‌ی کسب‌وکار هاروارد، 2013) و رئیس اسبق مدرسه‏ی مدیریت روتمن است.

نظرات شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *